24/4/2007 - Dokunma Yanarsın !
Dokunma Yanarsın
Çocuklugum çıraklıkta geçti, kir pas içinde Gençligim korsan yürüyüslerde, mitinglerde Hapse erken düstüm.. copla erken tanıstım Küçük voltalardan bıktım, usandım Simdi uçsuz bucaksız ovalarda Adımlarımı saymadan, geriye dönüp bakmadan Usanmadan, bıkmadan Deli taylar gibi kosmak istiyorum! Ve görüyorsunki askı beceremiyorum Beni kendi halime bırak yavrucugum Ben yolumu nasıl olsa bulurum...
Upuzun çayırlarda yalınayak kosmak istiyorum Saçlarım rüzgara konuk..yüzüm daglara dönük Gögsümün çeperini ölümle sınayan esaret Ve yüregimi yararcasına zorlayan cesaret Kıyasıya vurussun istiyorum! Kosmak.. kosmak istiyorum sevgilim Dönemezsem affet...
Firari gecelerin uzmanı olmusum Bütün istasyonlarda afisim durur Beni bir çocuk bile bulur! Dokunma bana çıldırırsın Dokunma bana sende ellerin tutusur!
Kosmak istiyorum Eksozların, molozların, yasmaların kıyısından Onca insafsızlıkların, onca haksızlıkların Manzarasızlıkların, parasızlıkların İnsafsızlıkların kıyısından Kimseye ve hiçbirseye degmeden Cigerlerimi yok edercesine kosmak istiyorum!
Kosmak istiyorum
Siirimin ve yumrusumun namusuyla Kavgaya karısmadan, tutuklanmadan ve küfür etmeden Kafamı kırarcasına kosmak istiyorum!
Avucunu son bir defa, aglamadan tutmak istiyorum Gözlerim yüzüne küskün, sazım sevgine suskun. Saati ayrılıga krmuşum olmaz teslimiyet ziyan aklımı senle bozmusum, içerim felaket! Kurşunlara geleyim istiyorum Ölmek..ölmek istiyorum sevgilim Sag kalırsam affet
Firari acıların uzmanı olmusum Bütün telsizlerde adım okunur Beni bir korkak bile vurur! Dokunma bana fislenirsin Dokunma bana, sende yanarsın
Siir: Yusuf Hayaloglu
|